Πολίτες στο κέντρο

Οι πολίτες να γίνουν το κέντρο της αλλαγής
Να αλλάξουμε τον χώρο με συμμάχους όλους αυτούς που κρατούν ζωντανή τη χώρα. Αυτούς που ποτέ δεν τους χαρίστηκε τίποτα. Τους αποκλεισμένους που δημιουργούν. Η αρχή μπορεί να γίνει σήμερα.

ΤΑ ΝΕΑ ΜΑΣ

Ανθρώπους που σκέφτονται, προσπαθούν, βελτιώνουν. Αυτούς τους ανθρώπους έχουμε ανάγκη.
Για να κάνεις κάτι σημαντικό στη ζωή σου πρέπει να έχεις ομάδα. Για τις ομάδες που έφτιαξα έως τώρα νιώθω περήφανος.
ΤΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΟΥ

ΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook

Σταύρος Θεοδωράκης
Σταύρος Θεοδωράκης1 week ago
«Θα ξαναβρεθούμε!»
Αυτή είναι η υπόσχεση που δεν μπορώ να ακούω άλλο αυτό το καλοκαίρι. Το καλοκαίρι που χάνουμε συνεχώς φίλους.
Τρεις μέρες τώρα σκέφτομαι τη Ρίκα. Όρθια ακουμπισμένη στην ανοιχτή πόρτα. Χαμογελάει. Θά 'χει πάλι κανένα σχέδιο. Από αυτά που της έδιναν συνεχώς ώθηση.
Η Ρίκα στα σοβαρά και τα μεγάλα ήταν πάντα μετρημένη. Σοφή ανάμεσα στα κενά. Γέμιζε την αίθουσα με την παρουσία της, αλλά δεν σπαταλούσε τις κουβέντες της. Και ας ήταν μια ασίγαστη πηγή πάθους.
Παιδί γινόταν μόνο αν σχεδιάζαμε αποδράσεις. Από αυτές που λες και δεν κάνεις.
Ούτε για την αρρώστια έλεγε πολλά. Την είχε νικήσει και θα την νικούσε ξανά. Κράτησε όλο τον πόνο μέσα της. Και τώρα εμείς μείναμε μόνοι. Με τις συζητήσεις μας, τα όνειρα μας, τα γλέντια που υποσχεθήκαμε και δεν προλάβαμε.

Ας το πάρουμε λοιπόν απόφαση… αυτά που μας γλυκαίνουν τη ζωή δεν είναι αιώνια. Είμαστε εδώ περαστικοί. Οι δρόμοι διαφυγής συνεχώς λιγοστεύουν. Ένας ένας βυθίζονται και χάνονται.

Η Ρίκα που θα εμφανιζόταν ξαφνικά και θα σου έλεγε «εδώ είμαι εγώ», έγινε πια σύννεφο. Δεν θα ξαναβρεθούμε.
Και ίσως αυτή η πικρή, πολύ πικρή, παραδοχή να είναι τελικά προτιμότερη από τις ονειρικές κουβέντες. Μήπως και αποφασίσουμε να χαιρόμαστε περισσότερο τη ζωή. Τους ανθρώπους δηλαδή που είναι δίπλα μας. Να αρπάζουμε τις ευκαιρίες μαζί τους. Να μοιραζόμαστε τις αμφιβολίες μας. Να ακούμε την καρδιά τους. Και την καρδιά μας.
Αχ βρε Ρίκα, πόσο θα ήθελα να πιστέψω ότι «θα ξαναβρεθούμε».

Το σκίτσο είναι του Ανδρέα Πετρουλάκη. Από όσα είπαμε αυτές τις μέρες μάλλον αυτό θα εκτιμούσε περισσότερο η Ρίκα.
Σταύρος Θεοδωράκης
Σταύρος ΘεοδωράκηςΣταύρος Θεοδωράκης shared Ημιμαραθώνιος Κρήτης • Crete Half Marathon's post.2 weeks ago
Θα είμαι και εγώ εκεί
Σταύρος Θεοδωράκης
Σταύρος Θεοδωράκης3 weeks ago
Χθες ρίχθηκε άλλη μια γροθιά στο στομάχι της πεσμένης στο πάτωμα κοινωνίας. Οι υπουργοί το βράδυ της Δευτέρας ήξεραν ότι υπήρχαν νεκροί και το έκρυβαν! Καιγόντουσαν άνθρωποι στο Μάτι και οι υπουργοί έλεγαν στον πρωθυπουργό (και στις κάμερες) «δεν υπάρχει μέτωπο αυτήν την στιγμή αλλά υπάρχουν εστίες από σπίτια που καίγονται»! «Σπίτια που καίγονται»; Και δεν τους ρώτησε ο πρωθυπουργός «καίγονται και άνθρωποι;», «έχουν καεί άνθρωποι;». Είδα ξανά στο YouTube την κυβερνητική σύσκεψη στο κέντρο επιχειρήσεων της πυροσβεστικής στο Χαλάνδρι. Την είδα με ήχο, την είδα και χωρίς ήχο. Καμία αγωνία. Κανένας σπασμός που να μαρτυρά πόνο. Λες και είναι μια συνεδρίαση ρουτίνας μια συζήτηση καφενείου με μισοτελειωμένες φράσεις. Κάποιοι να μην κρύβουν την βαρεμάρα τους – «πότε θα τελειώσει να γυρίσουμε σπίτια μας». Και επιτέλους: πως είναι δυνατόν οι «στρατηγοί» να διακόπτουν την μάχη με τις φωτιές και να στριμώχνονται σε ένα τραπέζι (και ένα τηλεοπτικό πλάνο) περιμένοντας την σειρά τους να μιλήσουν. Ή να αρκούνται σε κάποια νεύματα υπακοής στους προϊστάμενους τους υπουργούς. Δεν κυλάει αίμα στις φλέβες τους; Χαλαρά; Χωρίς να βιάζονται; Χωρίς να νοιάζονται τι συμβαίνει εκείνες τις στιγμές στο Μάτι; Ποτέ δεν συμβιβάστηκα με αυτό που κάθε φορά ακούμε: «ο αρχηγός τάδε ενημερώθηκε από τον επικεφαλής τάδε για την προσπάθεια που καταβάλλουν οι δυνάμεις στο μέτωπο της φωτιάς». Ίσως σε αυτή την φράση να κρύβεται όλη η κακομοιριά του κράτους. Πρώτα οι δημόσιες σχέσεις και μετά η δουλειά – ακόμη και όταν καίγονται άνθρωποι.

Δες εδώ όλο το κείμενο μου: https://www.stavrostheodorakis.gr/ypourgi-geniki-archigi-pou-eneplakisan-ston-chameno-polemo-sto-mati-prepi-na-fygoun/
Σταύρος Θεοδωράκης
Σταύρος ΘεοδωράκηςΣταύρος Θεοδωράκης shared To Potami's post.4 weeks ago
Σταύρος Θεοδωράκης
Σταύρος Θεοδωράκης4 weeks ago
Ποιος ήταν λοιπόν ο Τσακυράκης που σήμερα όλοι μιλούν γι’ αυτόν;

Και γιατί τόσο καιρό δεν είχαμε δει το όνομά του στην «πρώτη σελίδα» των σάιτ; Γιατί όλοι αυτοί που σήμερα γράφουν «πόσο σημαντικός ήταν» δεν τον άκουγαν; Γιατί δεν είχαμε τον Τσακυράκη στην πρώτη γραμμή; Και γιατί αφού είναι τόσο δυσαναπλήρωτο το κενό, δεν τον ψηφίσαμε όλοι το 2014, να γίνει ευρωβουλευτής (τη μια και μοναδική φορά που ο ίδιος ζήτησε την ψήφο των πολλών);

Ο Σταύρος Τσακυράκης ήταν η εξαίρεση που μας βολεύει να εκτιμάμε. Το αξιακό μας άλλοθι.
Η εξαίρεση στον αντιδικτατορικό αγώνα, η εξαίρεση στα πανεπιστήμια, η εξαίρεση στη σκέψη, η εξαίρεση στη δικαιοσύνη, η εξαίρεση στο ήθος, η εξαίρεση στην πολιτική, η εξαίρεση στο Facebook - γιατί, και εδώ, ήταν αντίπαλος στον λαϊκισμό και την ευκολία.

Τον είχαμε σταυρώσει να κόψει το τσιγάρο και όταν το έκοψε ήταν πια αργά. Αλλά από την άλλη, Τσακυράκης χωρίς ρωμαλέα πάθη γίνεται; Δεν γίνεται. Αν δεν οργίζεσαι, αν δεν παθιάζεσαι πώς να σε αγαπήσει ο άλλος;

Ο Σταύρος ήταν σπουδαίος. Η εξαίρεση που χειροκροτάμε αλλά δεν τολμάμε να ακολουθήσουμε. Τρομάζουμε με τα μεγάλα κύματα και ανεβαίνουμε στα μεγάλα καράβια. Εκείνος όμως θαλασσοδερνόταν. Εκεί ήταν ευτυχισμένος. Να υπερασπίζεται μέχρι τέλους τις απόψεις του. Δεν λέω ότι ήταν όλες σωστές – δεν ξέρω, ίσως να ήταν - μάλωνε ακόμη και με τον εαυτό του, αναθεωρούσε και προχωρούσε.

Δεν ήταν ο βολικός τύπος που συμμορφωνόταν με τις επιθυμίες του πλήθους ή της εξουσίας. Πραγματικός διανοητής, συναισθηματικά ευφυής, γενναίος στα μικρά και στα μεγάλα. Αρκεί να κρατούσε ζωντανό το μυαλό του και το μυαλό μας. Αυτό τον ένοιαζε.

Από τις φωτογραφίες του, θα επιλέξω μόνο μια. Είναι στους Δελφούς. Παραδομένος στον ήλιο και στην αγκαλιά της Πόπης - και ελπίζω να μου το συγχωρέσει η Πόπη που δεν της αρέσουν οι δημοσιότητες. Η αρρώστια είχε ξεκινήσει. Αλλά αυτός συνέχιζε χαμογελαστός στην ανηφόρα. Για το Μαντείο των Δελφών και την Κασταλία πηγή.

ΥΓ: Α, θέλω να ειδοποιήσω τα παιδιά που σήμερα με περιμένουν στην Θεσσαλονίκη και αύριο στην Νάουσα, τη Βέροια, την Κοζάνη, ότι δεν θα πάω. Θα μείνω το βράδυ στον Μόλυβο. Εκεί που ο Σταύρος ήθελε να τελειώσουν όλα γιατί από εκεί ξεκίνησαν όλα. Σε αυτά τα χώματα να παραδοθεί. Χώματα αναμεμειγμένα με το δάκρυ του, τα γέλια του, τον ιδρώτα του, των παιδικών του χρόνων αλλά και όλων των καλοκαιριών, που τόσο λαίμαργα κατάπινε.
Σταύρος Θεοδωράκης
Σταύρος ΘεοδωράκηςΣταύρος Θεοδωράκης added 5 new photos.1 month ago
Να σας συστηθώ ξανά.
Είμαι 55 χρονών και 20 χρονών Κρητικός. Άμα μετρήσω τα καλοκαίρια και τις μέρες που έχω ζήσει στο χωριό μου στα Χανιά, είμαι 20 χρονών Κρητικός.

Έχω ζήσει τις ομορφιές του τόπου. Δεν τις έχω απλώς δει, τις έχω ζήσει. Θέλω, λοιπόν, να σας πω δυο πράγματα λίγο διαφορετικά.

Προφανώς το μεγάλο χαρτί των Χανίων, της Κρήτης, το μεγάλο χαρτί της χώρας είναι ο τουρισμός. Πολιτισμός – Άνθρωποι – Γεύσεις – Όσφρηση, αυτά είναι Τουρισμός.
Για κάθε ένα από αυτά θα μπορούσα να μιλήσω πολύ και να συμφωνήσουμε ότι είμαστε ακαταμάχητοι για τους τουρίστες. Όμως οι πολιτικοί πρέπει να μην είμαστε μόνο ευχάριστοι αλλά και χρήσιμοι. Η συζήτηση για τις ομορφιές θα πρέπει να συνεχίζεται πάντα με την σκέψη στα προβλήματα. Μόλις χθες διάβαζα ότι η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στην Ευρώπη με εκατοντάδες ανοικτές χωματερές. Και είναι - μαζί, ίσως, με την Ιταλία - οι μόνες χώρες, που πολλές αποχετεύσεις, ακόμη και πόλεων, καταλήγουν στις θάλασσες. Και με εκατοντάδες χιλιάδες αυθαίρετα στα βουνά και τις παραλίες.

Σκουπίδια - αποχέτευση - αυθαίρετα.
Σε αυτά τα τρία μεγάλα προβλήματα πρέπει να δώσουμε συγκεκριμένες απαντήσεις. Βιολογικοί καθαρισμοί - ανακύκλωση - χώροι υγειονομικής ταφής απορριμμάτων - νομιμοποιήσεις αλλά και κατεδαφίσεις αυθαιρέτων. Αυτές είναι οι υποχρεώσεις μας απέναντι στα παιδιά μας.

Δεν μπορούμε να αρκούμαστε σε αυτά που κληρονομήσαμε.
Μιλάμε συνέχεια για την κρίση. Η κρίση δημιουργήθηκε, επειδή κυριάρχησε το μοντέλο "προσφέρω στην κοινωνία λιγότερα από αυτά που παίρνω". Αυτή την ανατροπή πρέπει να κάνουμε. Δεν είμαι σίγουρος ότι μπορεί να το κάνουν όλοι. Μπορεί να το κάνει όμως η συνωμοσία του καλού. Η συνωμοσία αυτών που θέλουν να προφέρουν περισσότερα από αυτά που λαμβάνουν.
Αρκεί να είμαστε αποφασισμένοι να συγκρουστούμε.
Να συγκρουστούμε για να δημιουργήσουμε.

Μερικά από τα πράγματα που είπα στην παρουσίαση τους λευκώματος «Χανιά – ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ» που έγινε στα Χανιά, μετά από πρωτοβουλία του δημάρχου Τάσου Βάμβουκα.

Διάβασε, αν θες, περισσότερα για την χθεσινή εκδήλωση εδώ: https://www.stavrostheodorakis.gr/ton-septemvrio-tha-katathesoume-mia-dynamiki-kenotoma-protasi/

Instagram

4 days ago
  • 586
  • 9
5 days ago
  • 301
  • 1
5 days ago
  • 139
  • 3

Εγγραφή στο newsletter